Πολιτική

ΕΡΤ: Η επίθεση στο δημόσιο χώρο συνεχίζεται

Η επίθεση ενάντια στο δημόσιο χώρο συνεχίζεται. Μετά τα δημόσια πανεπιστήμια, τα σχολεία, το περιβάλλον της Χαλκιδικής, το νερό της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, σειρά έχει η δημόσια τηλεόραση. Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια πραγματικά δημόσια τηλεόραση στη διάθεση της κοινωνίας και υπό δημόσιο έλεγχο. Κι όχι μια κρατική τηλεόραση ιδιοκτησία της εκάστοτε κυβέρνησης. Αυτό που με φοβίζει περισσότερο απο το σημερινό κλείσιμο της ΕΡΤ, είναι η κυβερνητική ΕΡΤ που θα ανοίξει αύριο. Δηλώνω αλληλέγγυος με τους εργαζομένους της ΕΡΤ που χάνουν τη δουλειά τους.

Ούτε Χρυσή ούτε Αυγή

Μόνο τυχαία και συμπτωματική δεν είναι η εμφάνιση και ενίσχυση του ακροδεξιού μορφώματος της Χρυσής Αυγής στην ελληνική πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια. Εκτός κι αν ο όρος σύμπτωση, διασταλτικά, καλύπτει και την περίπτωση συγχρονισμού, αποτέλεσμα του οποίου πράγματι μπορεί να θεωρηθεί το κοινωνικό φαινόμενο της ανόδου ακραίων πολιτικών τάσεων σε εποχές οικονομικής κρίσης και κοινωνικής εξαθλίωσης.

Hμερίδα: "Κοινωνική πολιτική: Δράσεις, συνέργειες, δίκτυα για την κοινωνική συνοχή"

Σημεία τοποθέτησης στην ημερίδα με θέμα "Κοινωνική πολιτική: Δράσεις, συνέργειες, δίκτυα για την κοινωνική συνοχή" που διοργάνωσε η δημοτική κίνηση «Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη» και ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης:

Η υγεία μαζί με την παιδεία είναι τα δύο μεγάλα θύματα της οικονομικής κρίσης. Σε μια τέτοια εποχή ανεργίας, φτώχιας, υποχρηματοδότησης των δημόσιων δομών και κατάρρευσης της κοινωνικής συνοχής, η αλληλεγγύη αποτελεί μοναδικό καταφύγιο και γι’ αυτό πρέπει να υποστηριχθεί και να αναδειχθεί.

Η κρίση και η ευκαιρία

Λένε ότι η κρίση μπορεί να γίνει ευκαιρία. Πώς όμως και κυρίως για ποιους μπορεί να επέλθει η υπαινισσόμενη σ’ αυτό το στερεότυπο ανατροπή; Στην περίπτωση της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας για παράδειγμα, η αρχική εντύπωση που εδόθη, και όχι τυχαία, ήταν ότι πρόκειται για μια κρίση καθαρά ελληνική. Μια κρίση που οφείλεται αποκλειστικά στους κακομαθημένους Έλληνες, οι οποίοι έμαθαν να ζουν με δανεικά σε βάρος των Γερμανών και των άλλων Βορειοευρωπαίων, οι οποίοι χύνουν τον τίμιο ιδρώτα τους για να χρηματοδοτούν τους εγχώριους κηφήνες.

Επί δικαίους και αδίκους

Σύμφωνα με τον ακριβή ορισμό του όρου, επίορκος είναι αυτός που καταπατά τον όρκο του, ο παραβάτης και τελικά ο προδότης. Μια βαρύτατη κατηγορία για να μπορεί να αποδοθεί προκαταβολικά σε όποιον δημόσιο υπάλληλο ή δημόσιο λειτουργό απλώς παραπέμπεται σε δίκη, ακόμη και για πλημμέλημα. Κατά παράβαση του ευρωπαϊκού κεκτημένου του τεκμηρίου της αθωότητας, χωρίς δηλαδή να δοθεί η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να υποστηρίξει και να αποδείξει την αθωότητά του.

Σελίδες