Άρθρα

Τελευταία ευκαιρία για επανεκκίνηση

Η κρίση αντί να δώσει λύσεις, επιδείνωσε τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας. Οι νεοφιλελεύθερες συνταγές των μνημονίων βάθυναν την ύφεση και διεύρυναν τη διάλυση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Γιατί όταν μια χώρα σε οικονομική κρίση δεν φροντίζει για τη βελτίωση του παραγωγικού της ιστού, αλλά ξεπουλά την περιουσία της και τρώει τις σάρκες της για να επιβιώσει, υπονομεύει και την τελευταία της δυνατότητα για ανάπτυξη.

Η ευκαιρία της παραγωγικής ανασυγκρότησης

Η προοπτική της ανάπτυξης σε μια χώρα χρεωμένη και βυθισμένη εδώ και χρόνια στην ύφεση, σύμφωνα με τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη, ταυτίζεται με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων. Αυτό διακηρύσσουν τόσο οι διεθνείς δανειστές, όσο όμως και η νεοφιλελεύθερη αντιπολίτευση, η ίδια που άλλοτε με τη μορφή της δεξιάς και άλλοτε της σοσιαλδημοκρατικής κυβερνητικής εξουσίας, οδήγησε την ελληνική οικονομία στον υπέρμετρο δανεισμό και στη χρεωκοπία.

Μόνη μεταρρύθμιση η βιώσιμη παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας

Σύμφωνα με τη νεοφιλελεύθερη συνταγή της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, η προοπτική της ανάπτυξης σε μια χώρα χρεωμένη και βυθισμένη εδώ και χρόνια στην ύφεση, ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων.

Περιβάλλον και Ανάπτυξη: Η κρίση και η ευκαιρία

Η παλαιά θεώρηση που ήθελε τη γη να μοιάζει με έναν κήπο, ο οποίος όσο πιο εντατικά θα καλλιεργούνταν, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η καρποφορία του, έχει σήμερα υπερβεί τα όριά της. Οι μη αντιστρεπτές συνέπειες της υπέρβασης της φέρουσας ικανότητας των περιβαλλοντικών συστημάτων, με την εξάντληση και την υποβάθμιση των φυσικών πόρων, την υπερθέρμανση και την κλιματική αλλαγή, υπογραμμίζουν την ανάγκη σχεδιασμού μιας νέας αναπτυξιακής πορείας, με σεβασμό στα όρια και τους περιορισμούς που θέτει η φύση.

Η νεοφιλελεύθερη κρίση και η ευκαιρία για μια οικονομικά αποδοτική, κοινωνικά δίκαιη και περιβαλλοντικά εφικτή ανάπτυξη

Η παραδοχή της ισόρροπης ανάπτυξης

Η παλαιά θεώρηση που ήθελε τη γη να μοιάζει με έναν κήπο, ο οποίος όσο περισσότερο θα καλλιεργούνταν, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν η καρποφορία του, έχει σήμερα υπερβεί τα όριά της. Οι μη αντιστρεπτές συνέπειες της υπέρβασης της φέρουσας ικανότητας των περιβαλλοντικών συστημάτων, με την εξάντληση και την υποβάθμιση των φυσικών πόρων, την υπερθέρμανση και την κλιματική αλλαγή, υπογραμμίζουν την ανάγκη σχεδιασμού μιας νέας αναπτυξιακής πορείας, με σεβασμό στα όρια και τους περιορισμούς που θέτει η φύση.

Σελίδες