Τελευταία ευκαιρία για επανεκκίνηση

Η κρίση αντί να δώσει λύσεις, επιδείνωσε τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας. Οι νεοφιλελεύθερες συνταγές των μνημονίων βάθυναν την ύφεση και διεύρυναν τη διάλυση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Γιατί όταν μια χώρα σε οικονομική κρίση δεν φροντίζει για τη βελτίωση του παραγωγικού της ιστού, αλλά ξεπουλά την περιουσία της και τρώει τις σάρκες της για να επιβιώσει, υπονομεύει και την τελευταία της δυνατότητα για ανάπτυξη.

Η Ελλάδα διαθέτει πλούσια, αλλά αναξιοποίητα συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία θα μπορούσαν να είναι ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές. Τα ελληνικά αγροτοδιατροφικά προϊόντα που παραδοσιακά αποτέλεσαν την παραγωγική βάση της ελληνικής οικονομίας και που συνιστούν αυτό που διεθνώς αποκαλείται μεσογειακή διατροφή, όπως το λάδι, τα φρούτα και τα λαχανικά, το κρασί, τα ψάρια και τα κτηνοτροφικά προϊόντα, στο μεγαλύτερο μέρος τους σήμερα εισάγονται από χώρες του εξωτερικού. Η εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας, εκτός από την προφανή συμβολή της στην ύφεση της οικονομίας, επιπροσθέτως οδήγησε και στην υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και στην ερήμωση της υπαίθρου.

Εντωμεταξύ, το παραγωγικό δυναμικό της χώρας αιμορραγεί, αναζητώντας απεγνωσμένα διεξόδους μετανάστευσης, ο ελληνικός πολιτισμός και η ελληνική παράδοση ισοπεδώνονται από τα πρότυπα που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση, ενώ ανθεί ο εποχιακός τουρισμός της ξαπλώστρας και του μπέικον, σε μια χώρα της οποίας η περιβαλλοντική και πολιτιστική μοναδικότητα θα μπορούσε να αποτελέσει πόλο έλξης σε ετήσια βάση για υψηλού επιπέδου τουρισμό.

Και ενώ θα ανέμενε κανείς η θεραπεία της οικονομικής κρίσης να ενισχύσει την προσπάθεια ανόρθωσης της οικονομίας, αυτό που μας επιβάλλεται από τους δανειστές και υποστηρίζεται και από τους εγχώριους νεοφιλελεύθερους, βρίσκεται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση της εκχώρησης του φυσικού πλούτου και των λοιπών σημαντικών συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων σε ξένα οικονομικά συμφέροντα. Με αποτέλεσμα η χώρα να χάνει όλα εκείνα που θα μπορούσαν να στηρίξουν μια βιώσιμη ανάπτυξη…

Αυτό που χρειάζεται άμεσα σήμερα η Ελλάδα, είναι μια γενικευμένη επανεκκίνηση της οικονομίας της, που θα ξεκινήσει από την ανασυγκρότηση της παραγωγικής της βάσης. Η ποιότητα των ελληνικών προϊόντων και η προστιθέμενη αξία που προσδίδει η ολοκληρωμένη ανάδειξη και η συνδυασμένη αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της ελληνικής οικονομίας, πρέπει να γίνουν οι ευκαιρίες για ένα νέο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης.

Η μεταρρύθμιση της παραγωγικής ανασυγκρότησης απαιτεί μια μεγάλη αλλαγή στη σημερινή κρατική δομή και λειτουργία, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα κέντρο ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού για το συντονισμό και την οριζόντια διασύνδεση των επιμέρους παραγωγικών δράσεων. Η παραγωγική μεταρρύθμιση θα οδηγήσει τη χώρα σε μια ισόρροπη και γι αυτό δίκαιη οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανάπτυξη, καθώς είναι μια αυτοδύναμη πολιτική που αφορά όλους τους Έλληνες και ιδιαίτερα τους νέους, οι οποίοι και θα κληθούν να συμμετέχουν στη μεγάλη εθνική προσπάθεια.

Οι πολιτικές για την αγροτική ανάπτυξη, το περιβάλλον, τον τουρισμό και τον πολιτισμό, μπορούν μέσω καινοτόμων συνεργειών να ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα, με την οργάνωση δικτύων προώθησης και πώλησης συνδυασμένων ελληνικών προϊόντων, εντός και εκτός Ελλάδας, με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Η βιώσιμη παραγωγική ανασυγκρότηση είναι σήμερα η μεγάλη και ίσως και η τελευταία ευκαιρία της ελληνικής κυβέρνησης για να βγάλει τη χώρα από την κρίση και να την οδηγήσει οριστικά σε δρόμο ανάπτυξης και ευημερίας.

*Το άρθρο του καθηγητή Γιάννη Μυλόπουλου, προέδρου της Αττικό Μετρό Α.Ε. δημοσιεύθηκε στις 2 Ιουλίου 2017 στην Εφημερίδα "Νέα Σελίδα".