Ακραία φαινόμενα (Αγγελιοφόρος)

Το φετινό καλοκαίρι διεκδικεί πλέον με αξιώσεις τον τίτλο του καλοκαιριού των ακραίων φαινομένων. Μετά από έναν ασυνήθιστα ήπιο και άνυδρο χειμώνα, ήρθε ένα ιδιαίτερα θερμό καλοκαίρι με παρατεταμένους καύσωνες και διαλείμματα έντονων καταιγίδων. Με αποτέλεσμα η χώρα, εντελώς απροετοίμαστη, να παραδοθεί στο έλεος της πύρινης λαίλαπας και να πνιγεί από την ορμή της πλημμύρας.

Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των ακραίων καιρικών φαινομένων όμως, είναι και η πολιτική μας ζωή. Μετά από μια ακραία άνυδρη κυβερνητική θητεία τριάμισι χρόνων, η οποία χαρακτηρίστηκε από περιόδους καύσωνα εξ αιτίας των θερμοκρασιών που προκλήθηκαν από αποκαλύψεις πρωτοφανών κυβερνητικών σκανδάλων, φτάσαμε σ’ έναν εξ ίσου ακραίο προεκλογικό Αύγουστο. Που σημαδεύτηκε από έναν ασυνήθιστο για τα πολιτικά δεδομένα καταιγισμό υποσχέσεων και παροχών.

Δεν είναι μόνο ο προεκλογικός χαρακτήρας της περιόδου που κάνει την ξαφνική υποσχεσιολογία ύποπτη στα μάτια των πολιτών. Ούτε και μόνο το γεγονός της πλήρους αναντιστοιχίας των προεκλογικών υποσχέσεων με τα δεδομένα του προϋπολογισμού, που τις κάνει ελάχιστα πιστευτές. Εκείνο που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, είναι η πλήρης επίγνωση των καταστροφικών κινδύνων που επιφυλάσσουν τα ακραία εν γένει φαινόμενα.

Αντί λοιπόν η καταπολέμηση της φτώχειας να έχει γίνει εγκαίρως, με μέτρα κοινωνικής πολιτικής για να είναι ευεργετική, εδώ αντίθετα, ακολουθήθηκε για όλα τα χρόνια μια ακραία αντικοινωνική πολιτική, η οποία έρχεται τώρα να συμψηφιστεί με μια εξ ίσου ακραία προεκλογική παροχολογία. Η μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος που έγινε ποτέ στη χώρα σε βάρος των φτωχών και υπέρ των οικονομικά ισχυρών, συνέβη από αυτή την κυβέρνηση σε δύο πράξεις: Πρώτα μειώθηκε η φορολογική επιβάρυνση των μεγάλων επιχειρήσεων και μετά αυξήθηκε το ΦΠΑ όλων των ειδών των αγαθών και των υπηρεσιών, για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες! Μ’ άλλα λόγια τα πήραν από όλους, επιβαρύνοντας βέβαια περισσότερο τους φτωχούς, για να τα δώσουν στους οικονομικά ισχυρούς!

Για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες αυτής της κοινωνικά άδικης πολιτικής, έρχεται σήμερα εκ των υστέρων, η ξαφνική καταιγίδα της ίδρυσης του περίφημου ταμείου των φτωχών. «Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι» που λέει κι η παροιμία.

Ή καλύτερα: «Όταν έπρεπε δεν έβρεχε και τώρα χαλαζώνει» που λέει μια άλλη. Εξάροντας την ευεργετική επίδραση της έγκαιρης βροχής, σε αντίθεση με τις καταστροφικές συνέπειες της ακραίας, όσο και άκαιρης χαλαζόπτωσης…