Είναι η Ελλάδα... νησί;

Η κρίση τονίζει την ανάγκη επαναδιατύπωσης των βασικών και των αυτονόητων. Μια αλήθεια λοιπόν που πρέπει σήμερα να επαναδιατυπωθεί, είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι ένα απομονωμένο νησί. Που σημαίνει ότι η οικονομία της ασφαλώς και επηρεάζεται από τις διεθνείς εξελίξεις. Κι όπως το γήρας μεγεθύνει τις αδυναμίες του ανθρώπινου οργανισμού, έτσι και η οικονομική κρίση, ως εκδήλωση ενός γερασμένου διεθνούς οικονομικού συστήματος, χτυπά τις εθνικές οικονομίες στα αδύνατα σημεία τους. Που στη δική μας περίπτωση είναι τα δημοσιονομικά ελλείμματα κι ο υπέρμετρος δανεισμός.

Όπως όμως η Ελλάδα δεν είναι ένα απομονωμένο νησί, έτσι κι η σημερινή κυβέρνηση δεν είναι αποκομμένη από το πρόσφατο, τουλάχιστον, κυβερνητικό παρελθόν. Αφού οι επιλογές της καθορίζονται απόλυτα από την κατάσταση που της κληροδότησαν οι προηγούμενοι. Οι οποίοι, μετά από πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησης, ασφαλώς και είναι υπεύθυνοι για την αδυναμία τους να διορθώσουν τα όποια στραβά κι εκείνοι με τη σειρά τους κληρονόμησαν. Κυρίως όμως ευθύνονται για την αμερημνησία με την οποία κυβέρνησαν και την ανικανότητά τους να αντιληφθούν την κρισιμότητα της κατάστασης και να λάβουν εγκαίρως τα επώδυνα μέτρα, που τώρα με ευκολία συνιστούν να πάρουν οι... άλλοι.
Όσο τέλος η ελληνική οικονομία επηρεάζεται από τις διεθνείς εξελίξεις, άλλο τόσο και επηρεάζει τους διεθνείς οικονομικούς κύκλους που συμβαίνει να είναι δανειστές μας. Οι οποίοι ασφαλώς και δεν κινούνται στο πλαίσιο κάποιας... ανθελληνικής συνομωσίας όταν αντιδρούν στις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας. Άλλωστε είναι γνωστό ότι δε φταίει ο καθρέφτης όταν δεν μας αρέσει το είδωλο...