Η κοινωνία των πολιτών (Αγγελιοφόρος)

Η κοινωνία των πολιτών, οι δημοτικές δηλαδή και οικολογικές κινήσεις και ομάδες πρωτοβουλίας, κατήγαγαν μια περιφανή νίκη απέναντι στον αυταρχισμό της δημοτικής αρχής στη Θεσσαλονίκη. Πέτυχαν την αναθεώρηση του κακόγουστου έργου της ανάπλασης της πλατείας Αριστοτέλους, που χωρίς καμιά ευαισθησία και εντελώς αυθαίρετα, χωρίς δηλαδή διεθνή διαγωνισμό και χωρίς την αναγκαία διαβούλευση, προωθούνταν από το δήμο.

Οι ενεργοί πολίτες αντέδρασαν άμεσα και αξιοποιώντας όλα τα θεσμικά μέσα, υποχρέωσαν το δήμο να αναθεωρήσει την αρχική μελέτη. Τα κιτς στοιχεία της ανάπλασης, με το σινρτιβάνι και τις υπερυψωμένες κατασκευές που θα «αξιοποιούνταν» από τα γύρω καταστήματα, θεωρήθηκε ότι προσβάλλουν τη φυσιογνωμία της πλατείας και αφαιρέθηκαν. Ακόμη αυξήθηκε ο χώρος του πρασίνου και μειώθηκε η έκταση των τραπεζοκαθισμάτων, με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο κοινόχρηστος χώρος της πλατείας. Οι βελτιώσεις δηλαδή έγιναν με σεβασμό στο περιβάλλον, την ιστορία και την αρχιτεκτονική αξία της πλατείας, προς όφελος των πολιτών.

Το παράδειγμα πρέπει να επαναληφθεί και στην υπόθεση της υποθαλάσσιας αρτηρίας. Που είναι ένα σημαντικό έργο, γιατί θα συμβάλει στην αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας στο κέντρο της πόλης. Η μελέτη του οποίου όμως, έχει κι εδώ μια σειρά από αδύνατα σημεία. Όπως το γεγονός ότι η κίνηση της υποθαλάσσιας, θα εκτονώνεται στο σύνολό της στην παραλιακή και μέσω αυτής στην ήδη επιβαρυμένη Ανθέων. Σύμφωνα δηλαδή με τη μελέτη, το πρόβλημα απλώς θα μεταφερθεί από το κέντρο, στην περιφέρεια της πόλης.

Η κοινωνία των πολιτών θα πρέπει κι εδώ να διεκδικήσει την αναθεώρηση του αρχικού σχεδιασμού, ώστε να αυξηθεί το κοινωνικό όφελος και να μειωθεί το περιβαλλοντικό κόστος από το έργο. Η ακραία λογική του άσπρου – μαύρου που προωθείται από ορισμένους, δεν ταιριάζει σε μιαν «έξυπνη» πόλη.

Η ενεργοποίηση της κοινωνίας των πολιτών είναι μια ελπίδα για το μέλλον. Κι ευτυχώς, που σε πείσμα της σημερινής εποχής που ευνοεί την «ιδιώτευση», κάποιοι τραβούν μπροστά, επιμένοντας κοινωνικά.