Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας (Αγγελιοφόρος)

Τι σχέση έχουν τα παραμύθια με τη σημερινή σύνθετη και σκληρή πραγματικότητα; Τι προβλήματα μπορούν να λύσουν στη σημερινή εποχή; Και τι μπορεί να ωθεί έναν σύγχρονο δημιουργό να γράψει και να διηγηθεί παραμύθια για... μεγάλους; Αυτές είναι οι πρώτες αντιδράσεις ενός σύγχρονου και... φυσιολογικού ανθρώπου όταν μαθαίνει για το καινούργιο βιβλίο της σκηνοθέτιδας Λουκίας Ρικάκη με τίτλο: «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας»

Βλέπετε στον κόσμο του ορθού λόγου, όπου τα πάντα πρέπει να αντέχουν στη δοκιμασία της επαλήθευσης, τα παραμύθια εξ ορισμού δεν έχουν θέση. Ανήκουν σ’ έναν κόσμο απλοϊκό, που απευθύνεται σε αφελείς και εύπιστους. Σ’ ένα κόσμο όπου ζουν παραμυθάδες, αλλά και... παραμυθιασμένοι. Και όπου η αλήθεια δεν έχει ανάγκη ούτε από θεωρητική τεκμηρίωση, ούτε και από πειραματική επιβεβαίωση.

Σε μια εποχή παρακμής όμως σαν κι αυτή που έχουμε την ατυχία να ζούμε, μια εποχή πνευματικής ξηρασίας, στεγνή από τους χυμούς της δημιουργικής φαντασίας, η τέχνη είναι το τελευταίο καταφύγιο της ψυχής. Όταν όλα αυτά που αντέχουν στη λογική λειτουργούν για να συντηρούν έναν κόσμο άδικο και αφόρητο, τότε μένει η μουσική, το θέατρο, τα βιβλία και το σινεμά. Όλα όσα δηλαδή μας «παραμυθιάζουν» γοητευτικά μ’ έναν τρόπο θεραπευτικό για το μυαλό και την ψυχή. Αυτός άλλωστε είναι ο ρόλος της τέχνης. Να δημιουργεί νέους κόσμους, έξω και μακριά από την τρέχουσα αντίληψη για την πραγματικότητα.

Το μυαλό και η ψυχή. Η αλήθεια και τα παραμύθια. Ο χώρος και ο χρόνος. Όλα αυτά που αντιλαμβανόμαστε με το μυαλό, αλλά που δεν αγγίζουν την ψυχή μας. Κι όλα εκείνα που νιώθουμε να μας συγκινούν και να μας ενθουσιάζουν χωρίς εξήγηση. Χωρίς να καταλαβαίνουμε το γιατί.

«Με τα παραμύθια δημιουργούμε το χρόνο», γράφει η Ρικάκη, «αντί να προσπαθούμε, χωρίς αποτέλεσμα, να τον εξηγήσουμε καθώς μας προσπερνά. Με τα παραμύθια δημιουργούμε τόπους, αντί να τους περιδιαβαίνουμε χωρίς νόημα. Μόνον έτσι ξεγελιέται ο χρόνος...» Ο χρόνος που μας μεγαλώνει και μας κάνει σαν τους γέρους των παραμυθιών. Ο χρόνος που μας ωριμάζει και μας κάνει να αποζητούμε όλο και περισσότερο τους αγγέλους και τους δαίμονες των παιδικών μας χρόνων. Που είναι η μοναδική και αληθινή γενέθλια χώρα μας...