Η ρουκέτα και η... Παιδεία (Αγγελιοφόρος)

Ξαφνικά, το κορυφαίο ζήτημα της ανώτατης εκπαίδευσης, αλλά και εκείνο της δημόσιας ασφάλειας, βρήκαν την κοινή αιτία της κακοδαιμονίας τους στο όνομα του ακαδημαϊκού ασύλου. Η προστασία δηλαδή που απολαμβάνει η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στα πανεπιστήμια, αλλά και η συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτοδιοίκησή τους, βρίσκονται σήμερα στο στόχαστρο της κυβέρνησης, καθώς θεωρούνται αιτίες μεγάλων κακών.

Οι τηλεοπτικές εικόνες με τους κουκουλοφόρους να εξορμούν και να ξανακρύβονται ανενόχλητοι στον χώρο που προστατεύεται από το άσυλο, οι επαναλαμβανόμενες σκηνές βίας στους δρόμους και η διαρκής αναφορά στα πανεπιστήμια ως κέντρα εγκληματικότητας και διακίνησης ναρκωτικών συνδυάστηκαν εύστοχα και αξιοποιήθηκαν επικοινωνιακά, ώστε να κατευθύνουν κατάλληλα την κοινή γνώμη εναντίον της νέας απειλής.

Βέβαια, όσοι ηγούνται της προπαγάνδας, αλλά και όσοι «ανιδιοτελώς» προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην επιχείρηση αποδυνάμωσης των δημόσιων πανεπιστημίων, δεν εξηγούν γιατί η αστυνομία δε συλλαμβάνει τους κουκουλοφόρους όταν βιαιοπραγούν εκτός του χώρου του ασύλου. Όπως συνέβη λίγες μόλις μέρες πριν, όταν η αστυνομία ήταν απλός θεατής του εμπρησμού υποκαταστήματος τράπεζας στην Αγγελάκη!

Ούτε βέβαια υπάρχει απάντηση στο ερώτημα ποιος ευθύνεται για τη μη εφαρμογή της σημερινής νομοθεσίας για το άσυλο, η οποία ρητά επιβάλλει την επέμβαση της αστυνομίας όταν εντός του πανεπιστημίου συντελούνται αυτόφορες εγκληματικές πράξεις!

Και διερωτάται κανείς: Ακόμη κι αν καταλυθεί πλήρως το ακαδημαϊκό άσυλο, όπως σήμερα επιδιώκεται και ακόμη κι αν καταφέρουν να πηγαίνουμε στο αμφιθέατρο με συνοδεία αστυνομίας, θα βελτιωθεί άραγε η ποιότητα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και της έρευνας? Μήπως θα μειωθούν οι αιτίες της σημερινής πρωτοφανούς κοινωνικής έκρηξης, η οποία οδηγεί σε βίαιες συγκρούσεις? Μήπως θα αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα, η οποία έχει τελευταία αυξηθεί κατακόρυφα? Ή μήπως θα αποκτήσουν ξαφνικά οι διωκτικές αρχές τη χαμένη τους αποτελεσματικότητα, συλλαμβάνοντας, όπως στο παρελθόν, τους τρομοκράτες?

Ή μήπως, το μόνο που θα συμβεί είναι κάποιοι να θριαμβολογούν και πάλι, για την επίλυση ενός… εικονικού και κατασκευασμένου προβλήματος? Στρέφοντας την προσοχή μακριά από τις… πραγματικές ρουκέτες?