Ένας φαύλος κύκλος κλείνει (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)

Όταν η αναδιανομή του πλούτου γίνεται υπέρ των λίγων και σε βάρος των πολλών, τότε οι οικονομικές ανισότητες διευρύνονται.
Όταν ως δημοσιονομική εξυγίανση θεωρείται ο μηδενισμός των κοινωνικών δαπανών, τότε ο δημόσιος χώρος υποβαθμίζεται και το κοινωνικό κράτος καταρρέει.
Όταν η κοινωνική πολιτική γίνεται συνώνυμη με τη φιλανθρωπία, τότε οι ανισότητες οξύνονται και προκαλείται κοινωνική αναταραχή.

Όταν η «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» γίνεται Δούρειος Ίππος για την οικονομική και θεσμική απαξίωση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, με προφανή επιδίωξη τη μετατροπή της Παιδείας από δημόσιο αγαθό σε πεδίο άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας, τότε η πρόσβαση στην εκπαίδευση και συνεπώς και οι ευκαιρίες για οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, παύουν να είναι ισότιμες για όλους.
Όταν η διαφθορά, η καταπάτηση του δημόσιου συμφέροντος, η καταλήστευση του δημόσιου πλούτου, οι πελατειακές σχέσεις, ο κομματισμός κι η αναξιοκρατία αποτελούν τη συνήθη κυβερνητική πρακτική, τότε προκαλείται το κοινό περί δικαίου αίσθημα και χάνεται η εμπιστοσύνη των πολιτών σε αξίες και θεσμούς.
Όταν ο αυταρχισμός, η αυθαιρεσία κι η αστυνομική βία φτάνουν να αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα, τότε σημαίνει ότι το κράτος δικαίου καταλύεται.
Όταν όλα αυτά συμβαίνουν ταυτόχρονα, τότε η κοινωνία χάνει το συνεκτικό της ιστό, κατατεμαχίζεται και μετατρέπεται σ’ ένα συνονθύλευμα επιμέρους ιδιωτών. Που όλοι επιδιώκουν την άνευ όρων και εκτός κανόνων ικανοποίηση των αναγκών και των συμφερόντων τους.
Η απώλεια της κοινωνικής συνοχής, που είναι συνδεδεμένη με νεοφιλελεύθερα, κοινωνικά ανάλγητα και αυταρχικά καθεστώτα, προκαλεί ανεξέλεγκτες κοινωνικές εκρήξεις. Το κλείσιμο του κύκλου της κυβέρνησης Καραμανλή, έμελλε να το επιβεβαιώσει…