Ο δικός μας Ομπάμα... (Αγγελιοφόρος)

Ο Ομπάμα γράφει ιστορία. Είναι ο πρώτος μαύρος εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ. Και μάλιστα με τρόπο πανηγυρικό, αφού εξελέγη με μεγάλη απόσταση από το λευκό συνυποψήφιό του. Και μόνον ο συμβολικός χαρακτήρας της εξέλιξης αυτής θα αρκούσε, για να την κατατάξει στις ιστορικές στιγμές του σύγχρονου πολιτισμού. Δεν είναι μόνο συμβολικός όμως ο χαρακτήρας της εκλογής ενός μαύρου στη θέση του προέδρου του ισχυρότερου κράτους του πλανήτη.More...

Πρώτα γιατί δείχνει ότι κάτι αλλάζει στον τρόπο που η κοινωνία, τουλάχιστον στην όχι και τόσο μακρινή μας Αμερική, αντιμετωπίζει το ζήτημα των φυλετικών διακρίσεων. Η εκλογή ενός εκπροσώπου των Αφροαμερικανών, οι οποίοι για αιώνες θεωρούνταν παιδιά ενός κατώτερου Θεού, εγκαινιάζει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Αφού οι Αμερικανοί, με την κίνηση αυτή δείχνουν ότι γυρίζουν οριστικά την πλάτη στο ρατσισμό.
Μένει να κλείσουμε κι εμείς, τους δικούς μας λογαριασμούς με τις διακρίσεις. Που στη χώρα μας μπορεί να μην είναι φυλετικές, έχουν όμως άλλα… διακριτικά χαρακτηριστικά. Πως θα μας φαίνονταν, για παράδειγμα, αν κάποτε υποψήφιος πρωθυπουργός ήταν ένας Έλληνας, Αλβανικής όμως καταγωγής; Ένα παιδί μεταναστών, που μετείχε της ελληνικής παιδείας, αλλά παρόλα αυτά δεν είχε ρίζες στην πατρίδα μας; Πως θα μας φαινόταν δηλαδή, αν εκλέγαμε κάποτε πρωθυπουργό της Ελλάδας τον… Τσενάι; Το παιδί που λίγα χρόνια πριν εμποδίστηκε να κρατήσει τη σημαία του σχολείου του, παρά το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος μαθητής; Και πως θα μας φαίνονταν άραγε αν κάποτε, είχαμε έναν πρωθυπουργό Έλληνα, ο οποίος όμως δήλωνε καθολικός, διαμαρτυρόμενος, ή μουσουλμάνος; Θα το άντεχε άραγε αυτό η… ελληνορθόδοξη κοινωνία μας;
Η εκλογή όμως ενός ανθρώπου από ταπεινή καταγωγή, ενός παιδιού μιας φτωχής και άγνωστης οικογένειας που πάλεψε για να τα φέρει βόλτα, δείχνει κάτι ακόμη: Ότι τουλάχιστον στην… πρωτεύουσα του πλανήτη, η αρχή της πολιτικής ισοτιμίας εφαρμόζεται στην πράξη. Παντού, σε όλα τα δημοκρατικά καθεστώτα, όλοι οι πολίτες υποτίθεται ότι έχουν ισότιμη πρόσβαση στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Μόνο που στη δική μας περίπτωση, κάποιοι «επώνυμοι» με βαριά κληρονομιά, απολαμβάνουν λίγο περισσότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους… κοινούς θνητούς. Πολλά τα παραδείγματα και μάλιστα από όλους τους πολιτικούς και όχι μόνο χώρους…
Η κατά τα άλλα συντηρητική Αμερική έκανε το βήμα για την Αλλαγή. Εμείς, που ζούμε στη χώρα όπου γεννήθηκε η Δημοκρατία, έχουμε δυστυχώς πολύ δρόμο ακόμη μέχρι να αποκτήσουμε το δικό μας Ομπάμα...