ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

Οι εξετάσεις της ζωής (Αγγελιοφόρος, 10/07/2010)

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εισαγωγικών εξετάσεων ταυτίζεται στη συνείδηση όλων με την κορυφαία στιγμή του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Είναι η ώρα της κρίσης και της αξιολόγησης ανθρώπων και βαθμολογικών συστημάτων. Είναι η ώρα που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη μελλοντική επαγγελματική ενασχόληση των νέων. Είναι η ώρα της υλοποίησης των προσδοκιών για τους επιτυχόντες, αλλά και της έναρξης της περιπλάνησης στη λεγόμενη... εκπαιδευτική αγορά του εσωτερικού και του εξωτερικού για τους αποτυχόντες.

Παιδεία... μαχών (Μεταρρύθμιση)

Η επιθετική ανάπτυξη της παγκοσμιοποιμένης οικονομίας και τα καταναλωτικά πρότυπα μιας υλιστικά προσανατολισμένης κοινωνίας νομιμοποιήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στις συνειδήσεις μας επειδή υποσχέθηκαν ότι θα συμβάλουν στην επίτευξη του οράματος της καθολικής ευημερίας. Μια υπόσχεση, η υλοποίηση της οποίας διαψεύδεται σήμερα από την περιβαλλοντική, την κοινωνική και την οικονομική πραγματικότητα.

Αλλαγή πορείας (Αγγελιοφόρος, 03/07/2010)

Είναι προφανές ότι η σημερινή παρακμή είναι το αποτέλεσμα μεγάλων λαθών του παρελθόντος. Εκείνο όμως που ανησυχεί πραγματικά είναι ότι προχωρήσαμε στη θεραπεία χωρίς να έχουμε συμφωνήσει στη διάγνωση. Το ΔΝΤ και το μνημόνιο, με ό,τι αυτά συνεπάγονται για τη ζωή, την οικονομία, τα εργασιακά και τα κοινωνικά μας δικαιώματα, όπως και η σκληρή λιτότητα και οι δραστικές περικοπές, μπήκαν στη ζωή μας δίκην μονοδρόμου, χωρίς να έχουμε πειστεί ότι αντιμετωπίζουν τη ρίζα του κακού.

Παιδεία... μαχών (Αγγελιοφόρος, 26/069/2010)

Η επιθετική ανάπτυξη της παγκοσμιοποιμένης οικονομίας και τα καταναλωτικά πρότυπα μιας υλιστικά προσανατολισμένης κοινωνίας, νομιμοποιήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στις συνειδήσεις μας επειδή υποσχέθηκαν ότι θα συμβάλουν στην επίτευξη του οράματος της καθολικής ευημερίας. Μια υπόσχεση, η υλοποίηση της οποίας διαψεύδεται σήμερα από την οικονομική, την κοινωνική, αλλά και την περιβαλλοντική πραγματικότητα.

Η ευκαιρία της κρίσης (Αγγελιοφόρος, 19/06/2010)

Ακούγεται συχνά τελευταία ότι η κρίση προσφέρεται ως ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές.  Πως όμως αυτή η παραδοχή θα μπορούσε να εφαρμοστεί σ’ ένα ευαίσθητο, όσο και νευραλγικό κομμάτι του δημόσιου χώρου που πλήττεται ιδιαίτερα από την κρίση, όπως είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο; Η απάντηση είναι ότι παθογένειες χρόνων μπορούν τώρα, που φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού, να καταπολεμηθούν ριζικά.  Αρκεί βέβαια να σχεδιαστεί και να εφαρμοστεί ένα σχέδιο αλλαγών και να μην αρκεστεί κανείς σε απλή διαχείριση της κρίσης.

Σελίδες